Ο πύργος του Άιφελ έχει ύψος 324 μ. και βάρος 10.100 τόνους. Έχει 1.665 σκαλιά που φτάνουν μέχρι τα 125 μ. και 3 ορόφους στα 95 μ., στα 125μ. και στα 310 μέτρα. Στα 95 μ. έχει έκθεση παλιών μηχανισμών, αίθουσες multimedia για ενημέρωση με σχέση το μνημείο, καταστήματα, μπαρ και ένα εστιατόριο. Επίσης μπορείς να δεις στις πλευρές του γράμματα ύψους 60 εκατοστών που γράφουν ονόματα 72 Γάλλων επιστημόνων, ιστορικών προσώπων και καλλιτεχνών. Στα 125 μ. υπάρχει κατάστημα αναμνηστικών, καφετέρια, και ένα από τα καλύτερα εστιατόρια στο Παρίσι. Στο τρίτο επίπεδο υπάρχει αναπαράσταση του γραφείου του Γκούσταβ Άιφελ ,του εφευρέτη του Πύργου του Άιφελ, κέρινα ομοιώματα του ίδιου και της κόρης του και σίγουρα υπάρχει φανταστική θέα.
Ο πύργος του Άιφελ, παρόλο το μέγεθος του, φτιάχτηκε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα για το μέγεθος του, δηλαδή σε 2 χρόνια 2 μήνες και 5 ημέρες (Ιανουάριος 1887- Μάρτιο 1889). Οι εργάτες που χρειάστηκαν ήταν 121 εργατοτεχνίτες, 50 μηχανικοί και 100 σιδηρουργοί. Χτίστηκε για την επέτειο 100 ετών από τη Γαλλική επανάσταση.
Πολλοί οικολόγοι αντιδράσανε γιατί εκσφεντόνισαν πυροτεχνήματα από τον πύργο του Άιφελ και είπαν ότι τα πουλιά δεν μπορούσαν να πετάξουν πάνω από το Παρίσι. Επίσης κάποιοι το χαρακτήρισαν ως «ντροπή» του Παρισιού και ως «έναν απαράδεκτο γιγάντιο σκελετό». Είχαν γίνει πολλές απειλές για κατεδάφιση π.χ. το 1909 αλλά πάντα γλίτωνε γιατί ήταν κεραία ραδιοφώνου, τηλέγραφου και κεραία τηλεόρασης.
Ο πύργος του Άιφελ στην αρχή ήταν 18.038 κομμάτια προκατασκευασμένα που ζύγιζαν 7.300 τόνους και για να τα συναρμολογήσουν μαζί χρειάστηκαν 2.500.000 βίδες.
Σπουδαίος άγγλος μυθιστοριογράφος. Γεννήθηκε το 1812 στο Πόρτσμουθ. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Λονδίνο. Λόγω οικογενειακών προβλημάτων (η φυλάκιση του πατέρα του), αναγκάστηκε από πολύ μικρός να εργαστεί, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα, γιά να επιβιώσει. Τα πρώτα του λογοτεχνικά βήματα τα έκανε δημοσιεύοντας έργα του σε περιοδικά και εφημερίδες.
Τα χαρτιά του Πίκγουικ ήταν το πρώτο του βιβλίο που εξέδωσε ενώ την ίδια περίοδο ανέλαβε και την έκδοση του περιοδικού Bentley’s Miscellany. Μέσα από το περιοδικό δημοσίευσε μυθιστορήματα του που έμελλε να γίνουν μεγάλες επιτυχίες, όπως ο Όλιβερ Τουίστ. Τεράστια επιτυχία γνώρισαν τα Χριστουγενιάτικα διηγήματα, ένα είδος που καθιέρωσε ο Ντίκενς. Παράλληλα, πολλά από τα έργα του μεταφέρθηκαν στα θέατρα του Λονδίνου.
Παρόλες τις δραστηριότητες του δεν ξέχασε ποτέ την πρώτη του αγάπη την ηθοποΐα. Ίδρυσε μάλιστα και δικό του θίασο με τον οποίο πραγματοποιούσε περιοδεία στην επαρχία. Πολύπλευρη προσωπικότητα ο Ντίκενς το 1846 στρέφεται στην δημοσιογραφία και ιδρύει την εφημερίδα Daily News και το περιοδικό Household Words. Πήρε μέρος σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες και υπήρξε γιά πολλά χρόνια διευθυντής αναμορφωτηρίου. Κυριότερα έργα του υπήρξαν τα: Όλιβερ Τουίστ, Δαβίδ Κόπερφηλντ, Το παλαιοπωλείο, Ο Μάρτιν Τσάζελγουιτ, Το σκοτεινό σπίτι, Δύσκολοι καιροί, Οι μεγάλες προσδοκίες, κ.α. Πέθανε το 1870 και τάφηκε στο Αβαείο του Ουέστμινστερ. Το έργο του όμως παραμένει ζωντανό και ανεξίτηλο στο χρόνο. Μέχρι σήμερα τα βιβλία του διαβάζονται με την ίδια αγάπη σε όλο τον κόσμο.
